Louis, avant il a épousé Clémence, a ordonné d’étrangler Marguerite.

Ludwik, zanim ożenił się z Klemencją, nakazał udusić Małgorzatę.

na podstawie « La reine étranglée », « Les Rois Maudits », Maurice Druon

No i wracamy do króla Ludwika X Kłótliwego, który zniósł niewolnictwo, pomógł trochę chłopom w ich niedoli, zaprosił z powrotem Żydów do Francji, po tym jak jego ojciec ich wygonił, i w ogóle  nie byłby wcale takim złym władcą, gdyby nie to, że kazał udusić swoją żonę, bo chciał się ożenić z inną. Rozwód był w tych czasach uznawany za faux pas.

W pierwszym okresie warunkowym wyglądałoby to tak:

Si Louis veut épouser Clémence, il ordonnera d’étrangler Marguerite.

Jeśli Ludwik zechce ożenić się z Klemencją, nakaże udusić Małgorzatę.

A w trzecim:

Si Louis avait voulu épouser Clémence, d’abord il aurait ordonné d’étrangler Marguerite.

Gdyby Ludwik chciał ożenić się z Klemencją, wpierw nakazałby udusić Małgorzatę.

ordonner = kazać, nakazać, rozkazywać, ale również porządkować, organizować w szereg; pochodzi od łacińskiego ōrdināre, a na jego ortografię wpłynął czasownik donner (= dawać) poprzez zwrot donner un ordre = dawać rozkaz. Aby nakazać zrobienie czegoś, używamy ordonner de [verbe]. Aby nakazać jakąś rzecz, po prostu ordonner [nom].

L’ordre, z przedimkiem określonym le, oznacza porządek. Stąd od łacińskiego ōrdinārius = uporządkowany wziął się ordinaire = zwyczajny. Jeśli stoisz w szeregu i się nie wychylasz, to nikt Cię nie uzna za nic specjalnego.